TEMEL İLKELER

YUMURTLAYANLAR VE

CANLI DOĞURANLAR

Balık üretmenin altı kuralı, balıkların hiçbir kural tanımamasıdır. Bu kendi içinde hatalar taşısa da genellemeleri kabullenmek zorunda kalcağınız anlamına gelir. İş üremeye geldiğinde, balıkların bağlı kaldıkları belirlenmiş hiçbir kuralı yoktur. Geleneksel erkek-dişi rolleri, hayat çevrimlerinin aynı ya da farklı zamanlarında her iki cinsiyeti de taşımaları ve hatta kimi türlerin kendi kendisini döllemesi gibi pek çok cinsel davranış farklılıkları sergiler.

Balıklar temel olarak yumurtlayanlar ve canlı doğuranlar olarak ikiye ayrılır. Bu basit ayrımdaki farklı türler, kendi yavrularının en azından küçük bir bölümünü yaşatmalarını sağlayacak yöntemler geliştirmiştir. Canlı doğranların yöntemlerinden biri dişinin bedeni içinde, sayısız yöntemlerle gıda desteği sağlamasıdır. Doğduklarında yüzebilen ve kendilerini koruyabilen canlı doğuranların yavrularının aksine yumurtlayanların yavruları yumurtadan çıktıklarında hem çok küçük hem de çok savunmasızdır. Kimi türler, çoğu yem olmaktan kurtulamayan çok sayıda yumurta üretebilir. Öte yandan, bu kadar çok sayıda yumurta bırakılmasının sebebi, bunların arasından ancak birkaçının hayatta kalabilecek olmasıdır.

ORTAM VE YUMURTLAMA

Balıkların üreme evresinde onları etkileyen pek çok değişken vardır. Üremenin başarılı olması, akvaryumunuzun kontrollü yaşam ortamında özel çevresel koşulları aynen yansıtabilmenizle çok yakından bağlantılıdır. Üremeyi uyaran koşullar su sıcaklığı, besinlerin varlığı, günışığı süresinin uzunluğu ve su kimyasındaki değişimler gibi birçok faktörün birleşmesinden oluşan bir çok yönlülüğe sahiptir.

Bu grubun ana akvaryumda üreme şansı yok gibidir, çünkü kendileri ve diğer balık türleri, korunmayan bütün yumurtaları yer. Bu balıkları üretmek için cinsiyetlerini olabildiğince erken bir dönemde ayırt etmeli ve çift olarak tanıştırıp özel olarak hazırlanmış bir akvaryuma almadan önce üremeleri için ayrı tutmalısınız.

Balıklar doğal ortamlarında mevsimsel değişikliklere ayak uydurmayı başarmıştır. Genel olarak, yavruları yıl içinde besinin en bol bulunduğu zamanlarda doğurmaya yönelik yetkin değişimler geçirmiştir.

Soytarıbalıkları gibi kimi rasboraları üretmek genellikle bir hayli zordur. Tetralar ile aynı su tipini ve özeni isterler, ama yumurtalarını nereye yerleştirecekleri konusunda çok titizdirler - soytarıbalığının yaptığı gibi yaprakların alt tarafına. Bu balıkların davranışlarını genellemenin ne kadar zor olduğunu vurgulamak için diğer rasboralara bakılabilir.

Ekvator çevresindeki yağmur ormanlarından gelen birçok balık türünde, üremeyi uyaran en önemli etken ortamın birdenbire, özelliklede sağanak bir yağmurdan sonra, kimi zaman birkaç derece soğumasıdır. Yağmurlar yeni alanlarda taşkınlara sebep olur ve besin döngüsüne karadan besinler getirir. Su kimyasında, geçici sertlik ve pH düşüşleri ve belki de humus asidinde artış gibi kimi dalgalanmalar oluşabilir. Bu nedenlerin hepsi uyarıcı olabilir. Bu türlerin birçoğunun yıld birkaç kez ürer ve kısa süren kuluçka dönemleri vardır.

Örneğin makaskuyruk için, tıpkı barblar ve tetralarda olduğu gibi yumurtalarını nereye koyduğunun bir önemi yoktur. Çöpçü kedibalıkları,yumurtalarını saklayacağı yeri seçmek için yoğun bir çaba sarfeder ve yumuşak, hafif asidik suyu yeğler. Üremeye hazırlanırken, ebeveynler bir yumurtlama yeri seçer ve bütün atıkları emip akvaryumun başka bir bölümüne götürerek bu alanı gereksinimlerine göre temizler.

Daha sonra , doğal ortamları olan ırmaklarda, aniden bastıran yağmurun suyu soğutması ve ırmağın taşarak yeni bitki yığınları getirmesi sırasında yaptıkları gibi, yumurtalarını bırakırlar.

Bu koşulları yaratmak üzere su sucaklığını birkaç ay için 30-32 dereceye yükseltin, sonra birkaç gün için aniden en fazla 5 dereceye kadar düşürün.

Daha ılıman bölgelerdeki balıklarda üremenin uyarıcısı foto-zaman (gün içinde günışığı alma saatleri ) ve sıcaklıktır. Fotozaman tropiklerde daha az önemlidir çünkü yıl içindeki ışık seviyesi bu bölgelerde nispeten daha sabittir. Kimi soğuk su balıkları kışın yumurtlar, bu yumurtalar günışığı tekrar kendini hissetirmeye başlayana kadar yavaş yavaş gelişir.

Bu grupta öncelikle çikletler yer alır; büyük kısmı yumurtalarını yuvaya benzer bir yere bırakır ki bu genellikle akvaryum dibindeki boşluk ya da diğer çukurlardan oluşur. Çikletler ergenliklerinde saldırgan oldukları, eş seçimi yaptıkları ve gençken çiftleşmeleri zor olduğu için, doğal eşleşmenin gerçekleşmesini sağlamak üzere birkaç genç balığı birarada büyütmelisiniz. Eşleşme olduktan sonra, ana akvaryumu üreme akvaryumu olarak bırakıp geri kalan balıkları (eşini seçmeyenler) başka akvaryuma alın.

Melekbalıkları çikletlerin üretilmesiyle ilgili sorunların en iyi örneklerini sergiler. Genellikle sorunsuz üremeleriyle ün salmışlardır, ama çoğu zaman mantar saldırısına uğrayan yumurtalara sahiptirler. Bunun nedeni genellikle iki dişi balıktan oluşan eşleşmedir - her ikiside yumurta üretir(tavuklar gibi) ama bunlar döllenmemiştir.

Besinin rolü çok büyüktür, canlı yemin varlığı üremeyi uyarır. Taze besinler hem balığın ihtiyaç duyduğu gerekli vitaminleri sağlar hem de doğada benzeri besinleri sunan doğal ortamlarla balık arasında bir bağlantı kurabilir.