Akvaryum Tarihi

Arkeolojik kazıntılar bize balıkların, ırmak ve göl kenarında yaşayan insanlarla deniz kıyısında yerleşmiş kabileler için prehistorik zamandan beri önemli bir besin kaynağı olduğunu göstermektedir. Sığ-yüzücü balıklar kaba mızrak ve sopalarla, derin-yüzücü balıklar ise ağlarla avlanmaktaydı. Eski Mısır'la birlikte balıkların yanlızca besin kaynağı olarak değil, akvaryumcular açısından için önemli olan süslü özellikleri için de yetiştirildiklerini görüyoruz.

Mısırlılar besin kaynağı olarak tilapia türlerini, güzellikleri için ise kutsal olduğuna inandıkları mormyrid'leri besliyorlardı.

Paylas

Avrupa'nın japon balıklarıyla tanışması nedense biraz gecikmiş ve bu balıklar İngiltereye ancak 17. yüzyılda, 1691 civarında gelmiştir. İzleyen yüzyıllar içinde ise süs olarak kullanılan gölcük ve göllere yayılmıştır. Birleşik Devletlere ise 1859 tarihli 'Suyun Altındaki Yaşam' adlı kitabından kısa bir süre önce ulaştığı sanılmaktadır.

Bu arada, 19 yüzyılın ortalarından itibaren balık beslemek ve dolayısıyla akvaryumculuk Avrupa'da ciddi bir uğraş halini almaya başlamıştır. 1853'te Londra Zooloji derneği, içinde su bitkileri ve balıklar bulunan 'Dengeli Akvaryum' kavramını yaratmak için uğraşan Philips Gosse'nin desteği ile bir gösteri akvaryumu kurmuş ve bunu, 1859 Paris ve 1864 Hamburg'da açılan başka akvaryumlar izlemiştir. Bu tarihten hemen sonra Alman akvaryum meraklıları, süs balıkları üretmeye başlamış ve Birleşik Devletlere yönelik olarak bugünde süren ticari bir faaliyetin ilk adımlarını atmıştır.

Gosse'nin dengeli akvaryum kavramı, bugün bilinen anlamdaki balık besleme anlayışının gelişmesini büyük ölçüde etkilemiştir. İlk akvaryum örneklerinin pek çoğunda çevredeki ırmak ve kaya göletlerinden yakalanan balıklar ağırlanmaktaydı. Bunlar tek bir yaşam ortamına ait ya da biotop - tek bir yaşam ortamına dayalı - ılıman akvaryumlardı. Hava aktarımının gelişmesi ile dünyadaki egzotik balıkların tümünü besleme olanağı doğmuş ve böylece de karışık akvaryum kavramı gelişmiştir.